Połączone Niwolumab i Ipilimumab lub monoterapia w nieleczonym czerniaku cd 5

Przy medianie okresu obserwacji od 12,2 do 12,5 miesiąca w trzech grupach, 117 z 313 pacjentów (37,4%) w grupie otrzymującej niwolumab, 93 z 313 (29,7%) w grupie niwolumab-plus-ipilimumab i 50 z 311 (16,1%) w grupie ipilimumabu kontynuowano leczenie badawcze (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Najczęstszą przyczyną przerwania leczenia był progresję choroby w grupach monoterapii niwolumabem i ipilimumabem (odpowiednio 154 z 313 pacjentów [49,2%] i 202 z 311 [65,0%]) oraz toksyczne działanie badanego leku w grupie niwolumabu z ipilimumabem. grupa (120 z 313 [38,3%]). Mediana liczby dawek wynosiła 15 (zakres od do 38) u pacjentów, którzy otrzymali niwolumab w monoterapii i 4 (zakres od do 4) u pacjentów otrzymujących ipilimumab w monoterapii. W grupie otrzymującej niwolumab-plus-ipilimumab mediana liczby dawek wynosiła 4 (zakres od do 39) niwolumabu i 4 (zakres od do 4) ipilimumabu; 147 z 313 pacjentów (47,0%) otrzymało więcej niż 4 dawki monoterapii niwolumabem.
Skuteczność
Rysunek 1. Ryc. 1. Przeżycie bez progresji.Panel A pokazuje krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji w populacji, która ma zamiar leczyć. Pacjentów obserwowano przez co najmniej 9 miesięcy. Mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 6,9 miesiąca (95% CI, 4,3 do 9,5) w grupie otrzymującej niwolumab, 11,5 miesiąca (95% CI, 8,9 do 16,7) w grupie niwolumab-plus-ipilimumab i 2,9 miesiąca (95% CI , Od 2,8 do 3,4) w grupie ipilimumab. Istotnie dłuższy czas przeżycia bez progresji choroby obserwowano w grupie niwolumab-plus-ipilimumab niż w grupie ipilimumabu (współczynnik ryzyka zgonu lub progresji choroby, 0,42, 99,5% CI, 0,31 do 0,57, P <0,001) oraz w grupie niwolumabu niż w grupie ipilimumab (współczynnik ryzyka, 0,57, 99,5% CI, 0,43 do 0,76, P <0,001). Panele B i C pokazują krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z guzami, które były pozytywne dla zaprogramowanego ligandu śmierci (PD-L1) i odpowiednio wśród pacjentów z nowotworami ujemnymi pod względem PD-L1.
Średni czas przeżycia bez progresji wynosił 6,9 miesiąca (przedział ufności 95% [CI], 4,3 do 9,5) w grupie otrzymującej niwolumab, 11,5 miesiąca (95% CI, 8,9 do 16,7) w grupie niwolumab-plus-ipilimumab oraz 2,9 miesiąca (95% CI, od 2,8 do 3,4) w grupie ipilimumabu. Istotnie dłuższy czas przeżycia bez progresji choroby obserwowano w grupie niwolumab-plus-ipilimumab niż w grupie ipilimumabu (współczynnik ryzyka zgonu lub progresji choroby, 0,42, 99,5% CI, 0,31 do 0,57, P <0,001) oraz w grupie niwolumabu niż w grupie ipilimumab (współczynnik ryzyka, 0,57, 99,5% CI, 0,43 do 0,76, P <0,001) (Figura 1A). Współczynnik ryzyka dla porównania między grupą niwolumabu z plujumą a grupą niwolumabu wynosił 0,74 (95% CI, 0,60 do 0,92).
Analiza przeżycia wolnego od progresji w wcześniej określonych podgrupach wykazała konsekwentnie dłuższe przeżycie wolne od progresji w przypadku niwolumabu lub niwolumabu plus ipilimumab niż w przypadku ipilimumabu, w tym w podgrupach zdefiniowanych zgodnie ze stanem PD-L1, stanem mutacji BRAF i stopniem przerzutu (ryc. 1B i 1C). oraz Rys. W grupie otrzymującej niwolumab-plus-ipilimumab mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 11,7 miesięcy (95% CI, 8,0 do nieosiągnięcia) u pacjentów z mutacją BRAF i 11,2 miesiąca (95% CI, 8,3, których nie uzyskano) u pacjentów z BRAF typu dzikiego.
Wśród pacjentów z dodatnim stanem nowotworu PD-L1 mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 14,0 miesięcy (95% CI, 9,1 nie osiągnięto) w grupie otrzymującej niwolumab, 14,0 miesięcy (95% CI, 9,7 nie osiągnięto) w grupie otrzymującej niwolumab -plus-ipilimumab i 3,9 miesiąca (95% CI, od 2,8 do 4,2) w grupie ipilimumab (ryc. 1B)
[patrz też: plastyka krocza, Pompy insulinowe, terapia cranio-sacralna ]

Powiązane tematy z artykułem: plastyka krocza Pompy insulinowe terapia cranio-sacralna