Randomizowana próba Rosuwastatyny w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej ad 6

Podgrupy z najwyższym odsetkiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w grupie placebo obejmowały uczestników, którzy byli w wieku 70 lat lub starszych, tych, którzy mieli wskaźnik masy ciała wynoszący 30 lub więcej oraz tych, którzy mieli obwód w talii na poziomie lub powyżej specyficznego dla płci mediana (95 cm u kobiet i 100 cm u mężczyzn). Podobne oszacowane zmniejszenie ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej obserwowano w każdej z podgrup podwyższonego ryzyka, chociaż przedziały ufności były szerokie, a efekty nie były znaczące w przypadku niektórych porównań. Częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej była również podwyższona w grupie placebo w okresie obserwacji trwającej ponad 2 lata po randomizacji, prawdopodobnie odzwierciedlając przejściowy rozwój współistniejących stanów, które mogą wywołać żylną chorobę zakrzepowo-zatorową. W odniesieniu do wyjściowych poziomów lipidów, wskaźniki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w grupie placebo i obserwowane działanie rozuwastatyny były podobne u uczestników z poziomem cholesterolu LDL wynoszącym 100 mg na decylitr (2,6 mmol na litr) lub niższym oraz u pacjentów z poziomem cholesterolu LDL powyżej tego poziomu. poziom; między mężczyznami o wysokim stężeniu cholesterolu w lipoproteinach (HDL) poniżej 40 mg na decylitr (1,0 mmol na litr) lub kobiet o poziomach poniżej 50 mg na litr (1,3 mmol na litr) i mężczyzn lub kobiet z poziomem cholesterolu HDL powyżej lub powyżej poziomy; oraz pomiędzy uczestnikami o poziomach triglicerydów poniżej 150 mg na decylitr (1,7 mmol na litr) i tych z poziomami triglicerydów na poziomie lub powyżej tego poziomu. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa i zdarzenia sercowo-naczyniowe
Tabela 3. Tabela 3. Występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, chorób sercowo-naczyniowych i zgonów według grupy badanej. W dodatkowych analizach staraliśmy się zidentyfikować niezależne i potencjalnie wzrastające efekty rozuwastatyny na żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, poza korzyściami opisanymi wcześniej w odniesieniu do zakrzepicy tętniczej.25 Od czasu randomizacji do 30 marca 2008 r. Łącznie 173 uczestników grupa rosuwastatyny miała albo żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, albo pierwotny punkt końcowy układu sercowo-naczyniowego (32 miało żylną chorobę zakrzepowo-zatorową jako pierwsze zdarzenie), a 305 uczestników w grupie placebo miało albo żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, albo pierwotne zdarzenie sercowo-naczyniowe (56 miało żylną chorobę zakrzepowo-zatorową jako pierwsze zdarzenie) ( Tabela 3). Kilku uczestników miało zarówno żylną chorobę zakrzepowo-zatorową, jak i pierwotny punkt końcowy układu sercowo-naczyniowego: u sześciu wystąpiła żylna choroba zakrzepowo-zatorowa po pierwotnym zdarzeniu sercowo-naczyniowym, a u trzech wystąpił pierwotny incydent sercowo-naczyniowy po żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej. Szacowane względne zagrożenie żylną chorobą zakrzepowo-zatorową jako pierwszym zdarzeniem nie różniło się istotnie od szacowanego względnego ryzyka 0,56 związanego z rozuwastatyną w zapobieganiu pierwotnemu incydentowi sercowo-naczyniowemu (P = 0,99). W przypadku złożonego punktu końcowego pierwszego wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub pierwotnego krańcowego układu sercowo-naczyniowego wskaźniki te wynosiły 0,93 i 1,66 na 100 osobo-lat obserwacji w grupie odpowiednio rozuwastatyny i placebo (współczynnik ryzyka z rozuwastatyną, 0,56 95% CI, 0,47 do 0,68, P <0,001).
Korzyści netto z leczenia statynami
Gdy rozważaliśmy złożony punkt końcowy pierwszego wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub pierwotnego punktu końcowego sercowo-naczyniowego, różnica w częstości występowania pomiędzy grupami otrzymującymi placebo i rosuwastatynę wynosiła 0,73 zdarzenia na 100 osobolat (tabela 3).
[podobne: anatomia gardła, jelito biodrowe, rezonans magnetyczny cena badania ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia gardła jelito biodrowe rezonans magnetyczny cena badania