Randomizowana próba Rosuwastatyny w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej czesc 4

Do porównania efektu leczenia między dwoma wynikami wykorzystano test współczynnika wiarygodności.6 Aby zmierzyć korzyść kliniczną netto rozuwastatyny po rozważeniu połączonego wpływu na zakrzepicę żył i tętnic, po raz pierwszy zastosowaliśmy model proporcjonalnych zagrożeń. żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lub pierwotnego sercowo-naczyniowego punktu końcowego jako złożonego wyniku i szacowanych różnic ryzyka oraz liczby potrzebnej do leczenia26 dla bezwzględnych miar skuteczności leczenia. Powtórzyliśmy te analizy ze złożonym punktem końcowym pierwszego wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, choroby sercowo-naczyniowej lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny. Wyniki
Podstawowa charakterystyka uczestników
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka uczestników badania, według grupy analitycznej. Spośród 17,802 uczestników JUPITER, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badanej, 32,0% było w wieku podstawowym lub starszych w wieku wyjściowym, 38,2% było kobietami, a 25,2% było czarnymi lub latynoskimi (Tabela 1). W grupach rozuwastatyny i placebo 37,6% badanych miało wskaźnik masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) wynoszący 30 lub więcej. Mediana obwodu talii wynosiła 100 cm u mężczyzn i 95 cm u kobiet. Zespół metaboliczny27 był obecny u 41,7% uczestników, a 41,3% miało wysoki czułość na poziom białka C-reaktywnego 5,0 mg na litr lub więcej. W momencie randomizacji 1,4% uczestników grupy rozuwastatyny i 1,2% osób z grupy placebo przyjmowało leki przeciwzakrzepowe.
Występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Tabela 2. Tabela 2. Występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej według badania. Ryc. 1. Skumulowane występowanie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w grupach Rosuvastatin i Placebo. Panel A pokazuje częstość występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, panel B, częstość występowania niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (tj. Występującej w nieobecności znanego stanu złośliwego, urazu, hospitalizacji lub zabiegu chirurgicznego), a panel C częstości prowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (tj. występujące u pacjentów z rakiem lub podczas lub wkrótce po traumie, hospitalizacji lub zabiegu chirurgicznym). Wartości P obliczono na podstawie testu ilorazu wiarygodności dotyczącego wpływu rozuwastatyny, z wykorzystaniem modelu proporcjonalnego hazardu.
Objawowa zatorowość płucna lub zakrzepica żył głębokich wystąpiły u 94 uczestników (34 w grupie rosuwastatyny i 60 w grupie placebo) od czasu randomizacji do 30 marca 2008 r. (Mediana czasu obserwacji, 1,9 roku) (Tabela 2). Wskaźniki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej wynosiły 0,18 i 0,32 zdarzenia na 100 osobo-lat obserwacji w grupie odpowiednio rozuwastatyny i placebo (współczynnik ryzyka dla grupy rozuwastatyny, 0,57, przedział ufności 95% [CI], 0,37 do 0,86; P = 0,007) (tabela 2). Chociaż krzywe skumulowanej częstości nie wydawały się rozbieżne aż do około roku po rozpoczęciu leczenia (Figura 1), test interakcji między przypisaniem leczenia i ciągłym czasem obserwacji nie wykazał istotnego naruszenia założenia o proporcjonalnych zagrożeniach (P = 0,14).
Spośród 94 przypadków objawowej zatorowości płucnej lub zakrzepicy żył głębokich 44 wystąpiło u pacjentów z nowotworem lub niedawnymi urazami, hospitalizacją lub zabiegami chirurgicznymi (tj. Zdarzeniami prowokowanymi), podczas gdy bliskiej przyczyny nie zidentyfikowano w 50 przypadkach (tj. Niesprowokowanych zdarzeń )
[podobne: Depaletyzatory, kontenery na gruz, styropian spadkowy ]

Powiązane tematy z artykułem: Depaletyzatory kontenery na gruz styropian spadkowy