Przedluzeniem podniebienia twardego jest podniebienie miekkie

W środku przedsionka jamy ustnej widzimy fałd błony śluzowej, łączący wargę z wyrostkiem zębodołowym, czyli wędzidełko wargi (frenulum labii superioris et inferioris). Właściwa jama ustna jest ograniczona od góry podniebieniem, a od dołu językiem i okolicą podjęzykową. Podniebienie twarde tworzy kość między-szczękowa (os łntermaxillare), wyrostki podniebienne szczęki górnej, (processus palatinus ossis maxillarłs) i blaszki poziome kości podniebiennych (lamina horizontalis ossis palatini). W linii środkowej przedniej części podniebienia twardego jest kanał sieczny (canalis incisivus), przez który przechodzą z nosa na podniebienie naczynia i nerwy. Przedłużeniem podniebienia twardego jest podniebienie miękkie, zakończone zwisającym ku dołowi języczkiem podniebienia (uvula). Read more „Przedluzeniem podniebienia twardego jest podniebienie miekkie”

Dolny biegun migdalka

Dolny biegun migdałka przylega do tkanki adenoidalnej podstawy języka. Przednio-dolna część wolnej powierzchni migdałka jest przykryta trójkątnym fałdem błony śluzowej, odchodzącym od przedniego łuku podniebienia (plicatriangularis). Cały migdałek prócz jego wolnej powierzchni jest otoczony torebką I łącznotkankową (capsulla ton sillae); w głąb migdałka idą od niej pasma tkanki łącznej, dzielące migdałek na kilka zrazików, składających się z tkanki adenoidalnej z licznymi grudkami chłonnymi (noduli lymphatici), w których często stwierdza się ogniska rozmnażających się limfocytów. Nabłonek wielowarstwowy płaski, leżący w kryptach bezpośrednio na tkance adenoidalnej migdałka, wykazuje pod mikroskopem szczeliny, w których widzimy limfocyty wychodzące na powierzchnię migdałka, na której widoczne są dołki (cryptae). W stanie prawidłowymi migdałek nie wystaje poza brzeg łuków podniebiennych. Read more „Dolny biegun migdalka”

Po paru dniach do tych objawów dolaczaja sie wymioty

Po paru dniach do tych objawów dołączają się wymioty. Pojawiają się one tym później, im dalszy jest niedrożny odcinek jelita. W niedrożności pętli bardziej oddalonej od żołądka pierwsze wymioty nastają nieraz dopiero po 5 dniach i później. Chory wymiotuje początkowo zwykłą zawartość żołądkową. Wkrótce pojawia się domieszka żółci, a następnie wymioty kałowe (miserere). Read more „Po paru dniach do tych objawów dolaczaja sie wymioty”

Prezace sie petle jelitowe staja sie widoczne ponad poziomem sasiedniej czesci brzucha

Prężące się pętle jelitowe stają się widoczne ponad poziomem sąsiedniej części brzucha. Stawianie się jelit ma-charakter okresowy: po wzmożonym skurczu następuje rozluźnienie mięśni. W okresie wzmożonych ruchów robaczkowych osłuchiwaniem stwierdza się, nieraz już z oddali, kruczenia, i pluskania. Znikają one tak, jak i wzmożone ruchy robaczkowe, gdy mięśnie jelitowe ulegną porażeniu. Ilość dobowa moczu zmniejsza się tym bardziej, im w wyższym odcinku jelita powstaje niedrożność, a to wskutek tego, że wsysanie płynów odbywa się przede wszystkim w górnej części jelita cienkiego. Read more „Prezace sie petle jelitowe staja sie widoczne ponad poziomem sasiedniej czesci brzucha”

Objawowe denga u dzieci w 10 krajach Azji i Ameryki Łacińskiej.

Ponieważ jednak lokalizacje, okresy i metody zazwyczaj różnią się między badaniami kohortowymi, badania te są często trudne do porównania. Sanofi Pasteur opracował rekombinowaną żywą, atenuowaną, czterowartościową szczepionkę przeciw dengi (chimeryczną żółtą gorączkę-dengę-czterowalentną szczepionkę przeciw dengi [CYD-TDV]) .67,17 Dwie fazy 3 badań klinicznych obejmujących ponad 30 000 dzieci, 2 do 16 lat wieku, zostały przeprowadzone w Azji Południowo-Wschodniej i Ameryce Łacińskiej.6,7 Rekrutacja uczestników, aktywny nadzór, definicja epizodów, ocena kliniczna i potwierdzenie laboratoryjne zostały ujednolicone we wszystkich ośrodkach badawczych. Tak więc niezaszczepione grupy kontrolne w dwóch badaniach można uznać za dwie porównywalne kohorty do badania choroby dengi w 10 krajach, w których denga jest endemiczna. Tutaj przedstawiamy dane dotyczące obciążeń symptomatycznych dengi i wyników seropozytywności w różnych grupach wiekowych w tych dwóch kohortach podczas 25 miesięcy obserwacji, które miały miejsce w okresie od czerwca 2011 r. Do kwietnia 2014 r.
Metody
Studiuj populację i projekt
Dzieci uwzględnione w przedstawionych tutaj analizach opisowych były w grupach kontrolnych dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo prób klinicznych z udziałem dwóch faz 3, w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności CYD-TDV w zapobieganiu infekcji dengi i zmniejszaniu ciężkości choroby.6 , 7 Szczegóły procedur badania zostały już zgłoszone.6,7 Krótko mówiąc, badania rozpoczęły się w 2011 r. I obejmowały zdrowe dzieci w wieku od 2 do 14 lat w Azji Południowo-Wschodniej, z wieloma ośrodkami w Indonezji, Malezji, na Filipinach, w Tajlandii, i Wietnam (ryc. Read more „Objawowe denga u dzieci w 10 krajach Azji i Ameryki Łacińskiej.”

Objawowe denga u dzieci w 10 krajach Azji i Ameryki Łacińskiej cd 7

Chociaż częstość występowania dengi różni się w zależności od lokalizacji i zmienia się w zależności od roku i pory roku, nasze wyniki (4,6 epizodów na 100 osobolat w kohorcie azjatyckiej i 2,9 na 100 osobolat w kohorcie z Ameryki Łacińskiej) mieszczą się w zakresie występowania zaobserwowano w innych badaniach kohortowych dengi przeprowadzonych w niektórych z tych samych krajów.18,19,25-27 Na przykład częstość występowania VCD wśród dzieci wynosiła w okresie od 2006 r. 1,77 do 5,74 odcinków na 100 osobolat w Tajlandii do 2009,26 1,69 do 4,04 odcinków na 100 osobolat w Wietnamie w okresie od 2005 r. do 2007,25 i 1,34 epizodów na 100 osobolat w Puerto Rico w okresie od 2005 r. do 2006 r.28 WCD stanowiło około 10% epizody gorączkowe w dwóch kohortach. Odsetek ten wykazywał tendencję wzrostową wraz z wiekiem w dwóch kohortach iw większości krajów; w niektórych najstarszych grupach wieku było to ponad 20%. W badaniach zanotowano 30 epizodów gorączki krwotocznej dengi. Częstość występowania w kohorcie azjatyckiej (0,3 epizodów na 100 osobolat) była podobna do częstości występowania ciężkiej dengi, która została stwierdzona w innych azjatyckich badaniach kohortowych (od 0,1 do 0,7%) 27. Read more „Objawowe denga u dzieci w 10 krajach Azji i Ameryki Łacińskiej cd 7”

Nie zawierające polimerów powlekane lekiem stenty wieńcowe u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia cd 5

Następnie przeprowadzono wstępną analizę przewagi pod kątem pierwszorzędowego punktu końcowego bezpieczeństwa (współczynnik ryzyka, 0,71, 95% CI, 0,56 do 0,91, P = 0,005 dla wyższości). Krzywe czasu do wystąpienia dla głównego punktu końcowego bezpieczeństwa pokazano na rysunku 2A. Po 390 dniach główny punkt końcowy skuteczności (klinicznie prowadzona rewaskularyzacja docelowej zmiany chorobowej) wystąpił u 59 pacjentów (5,1%) w grupie stentów powlekanych lekiem oraz u 113 pacjentów (9,8%) w grupie nagich metal-stentów (szacowana różnica ryzyka, -4,8 punkty procentowe, 95% CI, -6.9 do -2,6, współczynnik ryzyka, 0,50, 95% CI, 0,37 do 0,69, P <0,001) (tabela 2). Krzywe czas do zdarzenia dla głównego punktu końcowego skuteczności pokazano na Figurze 2B.
Dodatkowe analizy
Istotne różnice między obiema grupami obserwowano również w odniesieniu do innych punktów końcowych rewaskularyzacji oraz w odniesieniu do zawału mięśnia sercowego (tabela 2 i fig. S1 w dodatkowym dodatku). Wśród podtypów zawału mięśnia sercowego opartych na trzeciej uniwersalnej definicji zawału serca typ (spontaniczny zawał mięśnia sercowego) i typ 4c (zawał mięśnia sercowego związany z restenozą w stencie) występowały istotnie rzadziej w grupie stentów powlekanych lekiem niż w grupa bare-metal-stent (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Read more „Nie zawierające polimerów powlekane lekiem stenty wieńcowe u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia cd 5”

Połączone Niwolumab i Ipilimumab lub monoterapia w nieleczonym czerniaku cd 6

Wśród pacjentów z ujemnym mianem nowotworu PD-L1 mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 5,3 miesiąca (95% CI, 2,8 do 7,1), 11,2 miesiąca (95% CI, 8,0 do nieosiągnięcia) i 2,8 miesiąca (95% CI , Od 2,8 do 3,1), odpowiednio (ryc. 1C). Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedź na leczenie. Wskaźniki obiektywnej odpowiedzi ocenianej przez badacza wynosiły 43,7% (95% CI, 38,1 do 49,3) w grupie niwolumabu, 57,6% (95% CI, 52,0 do 63,2) w grupie niwolumabu. grupa plus-ipilimumab i 19,0% (95% CI, 14,9 do 23,8) w grupie ipilimumab (Tabela 2). Read more „Połączone Niwolumab i Ipilimumab lub monoterapia w nieleczonym czerniaku cd 6”

Występowanie otępienia w ciągu trzech dekad w badaniu Framingham Heart

Przewiduje się, że częstość występowania demencji wzrośnie wraz ze wzrostem średniej długości życia, ale ostatnie szacunki sugerują, że w krajach o wysokim dochodzie zmniejsza się częstość występowania demencji w zależności od wieku. Tendencje temporalne najlepiej wyprowadza się poprzez ciągłe monitorowanie populacji przez długi czas przy użyciu spójnych kryteriów diagnostycznych. Opisujemy czasowe tendencje w występowaniu demencji w ciągu trzech dekad wśród uczestników Framingham Heart Study. Metody
Uczestnicy badania Framingham Heart Study są objęci nadzorem w przypadku otępienia związanego z incydentem od 1975 r. W analizie obejmującej 5205 osób w wieku 60 lat lub starszych wykorzystaliśmy modele proporcjonalnego ryzyka Cox dostosowane do wieku i płci w celu określenia 5-letniej zapadalności demencji podczas każdej z czterech epok. Zbadaliśmy również interakcje między epoką a wiekiem, płcią, poziomem apolipoproteiny E .4 i poziomem wykształcenia, i zbadaliśmy wpływ tych interakcji, a także wpływ czynników ryzyka naczyniowego i chorób sercowo-naczyniowych na trendy czasowe.
Wyniki
Skumulowane stopy ryzyka skorygowanego o 5 lat i wieku dla demencji wyniosły 3,6 na 100 osób w pierwszej epoce (koniec lat 70. Read more „Występowanie otępienia w ciągu trzech dekad w badaniu Framingham Heart”